Herman van Mal

• Geboortedatum en –plaats 14-02-1967 te Groningen

• Burgerlijke staat Gehuwd (+ 2 dochters van 5 en 12 jaar)

• (muziek) Opleiding MAVO + Middelbare detailhandelschool

• Welk(e) instrument(en) bespeel je en waarom nou juist die? Drums. Hoef je geen noten c.q. accoorden voor te leren.

• Vorige baan en/of band Cassiëre bij de Aldi (Cuby &the blizzards )

• Welke muziek draai je thuis of in de auto? Bijna nooit, maar indien wél, Radio 2 of cd’s van TOTO , T.O.P., Gino Vanelli, Blöf.

• Sinds wanneer bij DiepTriest? 1995 !!!

• Doe je nog iets naast DiepTriest, en zo ja: wat dan? Freelance werk (in buitenland) en bij EXPERT in Uithuizen als verkoper bruin én witgoed.

• Wat is er leuk aan DiepTriest? De huidige “club”+ professioneel ingestelde en bekwame muzikanten waarmee je samen kunt werken, én het feit dat iedereen zich 200% inzet om het geheel telkens nog beter te laten worden.

• Zou je je kinderen ook een muziekcarrière aanraden? Waarom wel/niet? Zeker !! Het is zo’n waanzinnig goede vorm om jezelf te kunnen uiten c.q. uitleven. Wat natuurlijk wel uitmaakt is of je dat voor een publiek mag doen of dat je dat alleen op je eigen kamer kunt of mag doen.

• Kiezen: Theater of feesttent? Theater

• Kiezen: Queen of Beatles? Beatles

• Kiezen: gouden harp of nummer 1 hit? Nummer 1 hit

• Kiezen: Zingen of spelen? Zingen

• Kiezen: Doorzakken of vroeg thuis? Doorzakken

• Kiezen: Engels- of Nederlandstalig? Engelstalig

• Kiezen: K3 of Destiny’s Child? Destiny’s child

• Kiezen: Hard of zacht? Zacht

• Kiezen: Film of documentaire? Documentaire

• Kiezen: House of The Rising sun? The Rising sun

Onderstaand interview verscheen in november 2002 in het fanclubblad "Triest Nieuws en Treurige Berichten"

De Techneut

Herman van Mal, 35 jaar, is getrouwd, heeft twee kinderen, maar woont niet in een nieuwbouwwijk. Integendeel….de buren wonen een paar honderd meter verderop. Niet dat Herman zo’n plattelandsjongen is. Hij had graag in Groningen gewoond. Toch is hij wel verknocht geraakt aan de vrijheid van het platteland. ‘Het is heerlijk thuiskomen in de rust, na een dag werken tussen de mensen. Als je in de stad lekker een krantje leest op zondagochtend, heb je meteen de buren op de koffie. Vreselijk. ’ Toch gaat hier verandering in komen. Herman laat een huis bouwen in Uithuizen. Waarom daar? ‘In Groningen waren geen geschikte kavels beschikbaar, want ik wilde een ‘ruim’ huis bouwen, omdat ik nou eenmaal aan de ruimte gewend ben, en veel thuis werk. Dat bleek in Groningen onbetaalbaar. Bovendien zitten we lekker dicht bij de Waddenzee, en toch niet totaal geïsoleerd. Nou, dat ruime huis is gelukt. Een Zweedse houten woning met een prachtig uitzicht is het resultaat. Herman is geboren in het oude RKZ, en heeft zijn jeugd doorgebracht in de Indische buurt. Een echte sportieveling. Voetballen, wielrennen en schaatsen waren zij grootste hobby’s. Aan de overkant van het van Starkenborghkanaal lag het voetbalveld van GVAV Rapiditas, waar Herman, toen nog in blakende conditie, carrière maakte als ‘laatste man’. Al snel mocht Herman, vrij stevig voor zijn leeftijd, invallen bij de A -junioren én de Senioren, als er weer ‘s iemand niet kwam opdraven. Toch is deze carrière een vroege dood gestorven. ‘Ik kreeg problemen met mijn trainer toen ik aangaf wel eens iets anders te willen dan libero te spelen. Bovendien waren de verwachtingen van mijn familie hoog gespannen. Die zagen me al als een soort ‘Koeman’ bakken met geld binnenhalen.’… ‘Wel heb ik nog toelating gedaan op het CIOS, maar ben helaas niet door de selectie gekomen’. Herman verhuisde naar Selwerd, en deed daar de MAVO, wat dusdanig gezellig was, dat Herman er maar liefst 6 jaar over deed. ‘Het was echt een bereleuke tijd, die ik absoluut zo weer over zou doen’. In die tijd ging Herman af en toe mee met zijn neef als roadie van een hobby bandje. Na wat omzwervingen kwam Herman in contact met een verhuurbedrijf, en werd roadie/lichtman. Toch was geluid mixen een grotere uitdaging, en kreeg Herman de kans om in Simplon monitormixer te worden. Daar werd hij opgemerkt door ‘de Boegies’, een Nederlandstalige pretpunk formatie, die een invaller voor hun zaalmixer zochten. Uiteindelijk is Herman gebleven tot het eind van deze formatie. Via de Groningse band ‘What a Gig’ kwam Herman bij ‘Harry Muskee’ terecht, wat een gouden greep bleek. Met veel plezier kijkt Herman terug. ‘Een heerlijke band met goeie muzikanten. Ongelofelijk, wat een muzikant als Erwin Java tijdens een solo teweeg brengt. Daar krijg ik nu nog kippenvel van. Ik heb nog een poging gedaan om zelf gitaar te leren spelen, maar kwam erachter dat ik het ding niet kon stemmen .Dat klonk nergens naar. Toen heb ik op zolder een drumstel in elkaar geknutseld van rubber matten en houten paaltjes, dat klonk een stuk beter. Kon ik mooi mee drummen met de LP’s van Vandenberg. Tegenwoordig luister ik meer naar Gino Vanelli, en Bløf.’ Herman heeft later zelfs een keer plotseling bij Muskee moeten drummen, omdat de vrouw van Hannes (de drummer) moest bevallen. De vruchtbare samenwerking met de Muskee band en Cuby en The Blizzards heeft uiteindelijk zo’n 8jaar geduurd. Tussendoor deed Herman het geluid bij “Black Lake”, de vorige band van Harro en Harrie, en kwam toen, nota bene via Harry Lestuluhu, bij DiepTriest terecht. ‘De sfeer bij DiepTriest is erg goed, er is veel respect voor elkaar. Band en crew gaan goed met elkaar om, en iedereen vult elkaar aan. Het team klikt dus, en dat maakt het tot een succes. Door de verschillende dingen die we doen, Orkest Aperitive, de Bloemen in je haar Band, de flower-power theatervoorstelling Those were the days, de promotiekaravaan rond de Giro ‘d Italia, de Mega Meezingfeesten en niet te vergeten de DiepTriest theatervoorstellingen, is het ontzettend leuk om te doen’. Herman heeft ook bij diverse bandjes gedrumd, waaronder “Moonshine”, een Southern Rock formatie uit Groningen. Nou zien we Herman ook regelmatig op het podium rond hobbelen. Had hij niet liever op het podium gestaan? ‘Ik heb me er bij neergelegd dat ik beter mijn geld kan verdienen met het mixen. Toch is het fijn dat ik bij DiepTriest met de mengtafel op het podium sta. In de zaal sta je ver van de band, en zo voelt dat ook. Op het podium is veel meer interactie. Ik heb me voorgenomen op een wat rustiger moment het drummen weer wat op te pakken. Maar dan bijvoorbeeld in een bruiloften- en partijenband. Dan speel je tenminste op christelijke tijden.’ Voorlopig zijn we blij dat ‘ie bij ons is, want een betere techneut kun je je niet wensen.

(c) Triest Nieuws en Treurige Berichten - November 2002